ANABOLIKA

ΑΝΑΒΟΛΙΚΑ (ΟΡΙΣΜΟΣ- ΓΕΝΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ)

Οργανικές χημικές ενώσεις που προάγουν τον αναβολισμό, δηλαδή τις βιοχημικές εκείνες διεργασίες του οργανισμού που οδηγούν σε σύνθεση μεγαλύτερων χημικών μορίων. Στην πράξη κυρίως ενδιαφέρει η προαγωγή του αναβολισμού (δηλαδή της σύνθεσης) των πρωτεϊνών.

Η χρήση τους άρχισε το 1940 για την καταπολέμηση της γεροντικής αδυναμίας, της ανορεξίας, και για την νεφρική ανεπάρκεια.

Αντίθετα σήμερα χρήση αναβολικών γίνεται από τους αθλητές για την βελτίωση της αθλητική τους επίδοσης.

Το φαινόμενο της χρήσης των αναβολικών είναι πιο έντονο στους body- builder για να αυξήσουν το μέγεθος των μυών τους και γιατί ως παράγωγα της αρσενικής ορμόνης τεστοστερόνης, σύμφωνα με την έρευνα που έχει γίνει στο πανεπιστήμιο Νόρθιστερν, διεγείρουν την επιθετικότητα.

Χορηγούνται σε περιπτώσεις που είναι επιθυμητή η αναβολική διαδικασία, στη σύνθεση του λευκώματος (δηλαδή πρωτεϊνών) ή στην παρεμπόδιση των καταβολικών εξεργασιών. Τα ¨ναρκωτικά¨ αυτά κυκλοφορούν συχνά σε γυμναστήρια και σε αθλητικές λέσχες. Η κατοχή τους δεν είναι παράνομη άλλα παράνομο είναι να τα προμηθεύσεις σε οποιονδήποτε κάτω των 18 ετών.

ΔΙΑΦΟΡΕΣ ΜΟΡΦΕΣ ΑΝΑΒΟΛΙΚΩΝ ΚΑΙ Η ΧΡΗΣΗ ΤΟΥΣ

Τα αναβολικά χωρίζονται στα φυσικά και στα συνθετικά.

ΦΥΣΙΚΑ ΑΝΑΒΟΛΙΚΑ

Από τις ουσίες που φυσιολογικά υπάρχουν στον ανθρώπινο οργανισμό, ισχυρή αναβολική δράση διαπιστώθηκε ότι έχουν τα ανδρογόνα, δηλαδή οι ανδρικές γεννητικές ορμόνες, που παράγονται κυρίως από τους όρχεις και δευτερευόντως από τα επινεφρίδια και χημικά ανήκουν στα στεροειδή.

Το σημαντικότερο από τα φυσικά ανδρογόνα είναι η τεστοστερόνη και μικρότερης σημασίας είναι η Δ4-ανδροστενδιόνη και η δεϋδροεπιανδροστερόνη.

Η τεστοστερόνη χρησιμοποιείται ως ανδρογόνο στον άνδρα. Η τεστοστερόνη χορηγείται σε κακή λειτουργία των όρχεων, στην καθυστέρηση ανάπτυξης των αντρικών χαρακτηριστικών και σε νεαρά άτομα για την καταπολέμηση της πρόωρης γήρανσης.

Στην γυναίκα δρουν σαν αντιοιστρογόνα χρησιμοποιούνται σε ανωμαλίες της κλιμακτηρίου, σε καρκίνο του μαστού για αναστολή του γαλακτισμού, σε συμφορητική διόγκωση του μαστού μετά τον τοκετό.

ΣΥΝΘΕΤΙΚΑ ΑΝΑΒΟΛΙΚΑ

Τα συνθετικά αναβολικά είναι παράγωγα της τεστοστερόνης και από αυτά συνηθέστερα χρησιμοποιούνται η νανδρολόνη, η μεθενολόνη και η οξυμεθολόνη.

Δυστυχώς όλα διατηρούν, αν και εξασθενημένη, την ανδρογόνο δράση τους.

Από την άλλη πλευρά η αναβολική τους δράση δεν έδωσε τα αναμενόμενα αποτελέσματα στην αντιμετώπιση σοβαρών καταστάσεων, όπως η απλαστική αναιμία, η καχεξία των καρκινοπαθών ή η γεροντική εξάντληση.

Η ενίσχυση του μυϊκού συστήματος αναμφίβολα βοηθά στη βελτίωση των αθλητικών επιδόσεων. Αυτό οδήγησε στην ευρεία χρήση αναβολικών από αθλητές που κάνουν πρωταθλητισμό, παρά τις επίσημες απαγορεύσεις που ισχύουν διεθνώς. Η χρήση όμως αυτή δημιουργεί πολλά δυσάρεστα επακόλουθα για τους αθλητές, ενώ παράλληλα τους εκθέτει σε σοβαρούς μελλοντικούς κινδύνους.

Χρησιμοποιούνται όπως και η τεστοστερόνη, με τη διαφορά ότι έχουν λιγότερες απ΄ αυτήν αρμοδιότητες. Επίσης ένα αναβολικό η στανοζολόλ διακρίνεται σε δύο μορφές:

1. Ενέσιμη

2. Χαπια

Από περιοδικά, έρευνες και εμπειρικές γνώμες έχει διαπιστωθεί ότι η ενέσι μη μορφή είναι πιο αποδοτική απ΄αυτή των χαπιών.

Α) Winstrol-Depot(ενέσιμο)

Πρέπει να χορηγείται τακτικά και σε μετρημένα χρονικά διαστήματα. Αυτό το κάνει να διαφέρει από τα άλλα στεροειδή, τα οποία χορηγούνται ως επί το πλείστον εβδομαδιαία. Η φαρμακοδυναμική του είναι μικρής διάρκειας και εδώ εξηγείται η συχνή ένεσή του. Δεν έχει την ικανότητα να αποθηκεύει ύδωρ στο εσωτερικό του κυττάρου, δηλαδή ένα άλλο χαρακτηριστικό στο οποίο οφείλουν ¨αυτοί¨ οι αθλητές την καλή γράμμωση των μυών τους.

Δεν είναι φάρμακο το οποίο χρησιμοποιείται για μικρή προετοιμασία πριν τη αγωνιστική), αλλά πολύ περισσότερο για μακροχρόνια (έως και 10 εβδομάδες). Οι περισσότεροι αθλητές ομολογούν ότι η χορήγηση πρέπει να γίνεται σε συνδυασμό με καλή διατροφή.

Β) Winstrol-ORAL (χάπι)

Η ουσία αυτή δεν φέρνει σε αυτή τη μορφή καλά αποτελέσματα. Έρευνες έδειξαν ότι η ουσία είναι αρκετά τοξική και μπορεί να φέρει βλάβες όχι μόνο στο ήπαρ, αλλά και σε όλο το πεπτικό σύστημα.

ΤΡΟΠΟΣ ΔΡΑΣΗΣ ΤΩΝ ΑΝΑΒΟΛΙΚΩΝ

Η δράση τους επιτελείται μέσω συνδέσεως με κυτταροπλασματικό πρωτεϊνικό υποδοχέα. Η ικανότητα σύνδεσης είναι μεγάλη για την τεστοστερόνη (και ακόμη μεγαλύτερη για το βιολογικά δραστικό παραγωγό της, τη διυδροτεστοστερόνη) και μικρή για τα υπόλοιπα φυσικά ανδρογόνα.

Το σύμπλεγμα ορμόνης-φορέα έρχεται στη συνέχεια στον πυρήνα του κυττάρου, όπου διεγείρει την RNA-πολυμεράση και προάγει τη σύνθεση m-RNA και τελικά πρωτεΐνης.

Οι βασικές βιολογικές δράσεις των ανδρογόνων είναι ότι:

Προκαλούν ωρίμανση των έξω γεννητικών οργάνων του άρρενος. Αυτό φυσιολογικά συμβαίνει κατά την ήβη, οπότε και αρχίζουν να εκκρίνονται τα ανδρογόνα σε μεγάλες ποσότητες.

Κατά την εμβρυϊκή ζωή προάγουν τη διαφοροποίηση του γεννητικού κόλπου και των γεννητικών πόρων προς την κατεύθυνση του άρρενος. Χορήγηση ανδρογόνων σε γυναίκα που κυοφορεί θήλυ έμβρυο οδηγεί σε αλλοίωση της μορφολογίας των γεννητικών του οργάνων (ψευδερμαφροδιτισμός).

Προάγουν την τριχοφυία, προκαλούν πάχυνση του δέρματος και μεταβάλλουν τη μορφολογία του λάρυγγα, ώστε η φωνή να παίρνει ανδρική χροιά.

Αυξάνουν σημαντικά τη μάζα και την ισχύ του μυϊκού συστήματος, ενώ παράλληλα ελαττώνουν το υποδόριο λίπος και το κατανέμουν ομοιόμορφα σε όλο το σώμα.

Σε άτομα που βρίσκονται στη φάση της οστικής ανάπτυξης, προάγουν την αύξηση του συζευκτικού χόνδρου των μακρών οστών αλλά και την οστεοποίηση του. Έτσι το αγόρι που μπαίνει στην εφηβεία ψηλώνει απότομα, αλλά με το τέλος της ήβης το ύψος του σταθεροποιείται, αφού όλος ο συζευκτικός χόνδρος του έχει πια οστεοποιηθεί.

ΘΕΡΑΠΕΥΤΙΚΗ ΧΡΗΣΗ ΤΩΝ ΑΝΑΒΟΛΙΚΩΝ

Ορισμένες από αυτές τις βιολογικές ιδιότητες των αναβολικών έγινε προσπάθεια να αξιοποιηθούν θεραπευτικά σε περιπτώσεις που είναι επιθυμητή η αύξηση του αναβολισμού των πρωτεϊνών (π.χ. διέγερση της σύνθεσης του οργανικού μέρους του οστού σε οστεοπόρωση), η «τόνωση» εξασθενημένων οργανισμών, η επίταση της αιμοποιητικής λειτουργίας του μυελού των οστών (π.χ. σε αναιμίες), η μεγέθυνση και ενδυνάμωση του μυϊκού συστήματος (π.χ. σε αθλητές) κ.ά.

Η χρήση τους όμως στην πράξη προσέκρουσε στην ισχυρή τους επίδραση πάνω στο γεννητικό σύστημα, που ήταν ιδιαίτερα ενοχλητική στις γυναίκες (αρρενοποίηση), αλλά δημιουργούσε προβλήματα και στους άντρες.

ΠΑΡΕΝΕΡΓΕΙΕΣ ΤΩΝ ΑΝΑΒΟΛΙΚΩΝ

Οι σημαντικότερες παρενέργειες από τη χρόνια λήψη των αναβολικών είναι:

Εμφάνιση φαινομένων αρρενοποίησης στις γυναίκες. Η δόση του φαρμάκου που μπορεί να προκαλέσει τέτοιο αποτέλεσμα δεν μπορεί να προκαθοριστεί, επειδή υπάρχει μεγάλη διαφορά ευαισθησίας από άτομο σε άτομο. Έτσι δεν υπάρχει «ασφαλής» δόση.

Οι εκδηλώσεις της αρρενοποίησης είναι εμφάνιση ακμής και λιπαρού δέρματος, υπερτρίχωση και αλλοίωση της φωνής. Η διακοπή των αναβολικών ακολουθείται από υποχώρηση των δερματικών εκδηλώσεων, αλλά η «ανδρική» φωνή παραμένει δια βίου.

Από παρατεταμένη λήψη μπορεί να παρουσιαστούν διαταραχές της εμμήνου ρύσεως και αλλαγές στη μορφολογία των έξω γεννητικών οργάνων.

Δυσπεψία, οίδημα ή βλάβη του ήπατος, με συνέπεια μειονεκτική απέκκριση της χολής, είναι επιπτώσεις που συμβαίνουν σπάνια, αλλά μπορεί να είναι αρκετά σοβαρές.

Η μακροχρόνια λήψη μεταβάλλει τη σύνθεση των λιπιδίων του αίματος και ενδεχομένως προδιαθέτει σε αρτηριοσκλήρυνση.

Υπάρχουν ορισμένες ενδείξεις που ενοχοποιούν τα αναβολικά για πιθανή πρόκληση καρκίνου του ήπατος. Εξάλλου άτομα που πάσχουν από ενεργό ή λανθάνοντα καρκίνο του προστάτη παρουσιάζουν έξαρση της νόσου μετά από λήψη ανδρογόνων ή συνθετικών αναβολικών.

Λόγω των πολλών παρενεργειών τους η χρήση των αναβολικών είναι επιστημονικά επιτρεπτή μόνο σε ορισμένες σοβαρές παθήσεις και κάτω από συχνό ιατρικό έλεγχο.

Η χορήγησή τους σε νεαρά υγιή άτομα, όχι για την αντιμετώπιση κάποιας πάθησης, αλλά για τη βελτίωση των αθλητικών τους επιδόσεων και μάλιστα από άτομα άσχετα με την ιατρική, είναι ενέργεια απαράδεκτη.

Είναι γενικότερα παραδεκτό ότι η μακροχρόνια λήψη αναβολικών ουσιών από έναν αθλητή, για επηρεασμό της αγωνιστικής του διάθεσης, προκαλεί μια σειρά από ανεπιθύμητες ενέργειες. Οι παρενέργειες αυτές εκδηλώνονται με μια ποικιλία συμπτωμάτων, πολλά από τα οποία εμφανίζονται πρόδρομα και μπορεί να προκαλέσουν μια πρώτη θετική ένδειξη της βλάβης που έχει συντελεστεί:

Α) Χρήση αναβολικών από ενήλικες χρήστες

Υπάρχουν πολλά προβλήματα που συνοδεύονται με αυτά τα ¨ναρκωτικά¨ . Κατ’ αρχήν, οι γυναίκες πρέπει να διατηρούν την δοσολογία τους χαμηλή ειδάλλως θα παρουσιάσουν ορισμένες παρενέργειες ¨ανδροπρεπείς¨ όπως βαθιά και βραχνή φωνή, σπυριά, υπερτρίχωση στον πρόσωπο και στο σώμα πέσιμο των μαλλιών της κεφαλής, προβλήματα εγκυμοσύνης και μικρότερα στήθη. Αυτά μπορεί να αποδειχθούν μη αντιστρεπτά, όταν σταματήσει η χρήση τους.

Αντίθετα, στους άνδρες, μπορεί να εμφανιστούν προσωρινά παρενέργειες στο αναπαραγωγικό σύστημα. Κάποιες κοινές παρενέργειες είναι οι συχνοί πονοκέφαλοι, κράμπες, υψηλή πίεση, ψηλοί βαθμοί του LDL και του HDL. Επιπλέον, προβλήματα εντοπίζονται στο γαστρεντερικό σύστημα όπου προκαλούν πολύ σπάνια ανορεξία, ναυτία, τάση για εμετό και αίσθημα διάτασης. Σοβαρό πρόβλημα αποτελεί η καταστροφή του ήπατος, η οποία δεν είναι υψηλή κατά τη θεραπεία με ενέσιμο Winstrol όσο και με Winstrol (χάπι).

Όταν λαμβάνονται με ένεση και χρησιμοποιώντας την ίδια σύριγγα πολλά άτομα, έχουν αυξημένο τον κίνδυνο μόλυνσης.

Αν και παρατηρείται σε σπάνιες περιπτώσεις, τα αναβολικά μπορούν να προκαλέσουν θάνατο από καρκίνο του ήπατος και από καρκίνο του προστάτη.

Β) Χρήση αναβολικών κατά την εφηβική ηλικία

Οι έφηβοι έχουν την τάση να χρησιμοποιούν αναβολικά και στεροειδή προκειμένου να αποκτήσουν πιο αθλητική εμφάνιση. Η χρήση τους έχει άμεσες συνέπειες στο νευρικό τους σύστημά και για αυτό εκδηλώνουν προβλήματα συμπεριφοράς. Επίσης περιορίζεται η ανάπτυξη τους και αν υπάρχει χρόνια χρήση θα δημιουργήσουν προβλήματα στην καρδιά.

Επομένως, δεν πρέπει κάθε αθλητής, που επιθυμεί να βελτιώσει τις επιδόσεις του, να προσφεύγει στα αναβολικά, γιατί έτσι ρισκάρει την αθλητική του καριέρα, αλλά κυρίως την ίδια του την υγεία.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ ΣΧΕΤΙΚΕΣ ΜΕ ΤΗ ΧΡΗΣΗ ΤΩΝ ΑΝΑΒΟΛΙΚΩΝ ΣΗΜΕΡΑ

Ιατρική της άθλησης στον 21ο Αιώνα

Εκρηκτικές διαστάσεις έχει πάρει στις μέρες μας η ανεξέλεγκτη χρήση και ο συνεχώς αυξανόμενος ρυθμός λήψης εργογόνων βοηθημάτων καθώς και απαγορευμένων ουσιών από τους αθλητές, όπως τα αναβολικά στεροειδή και η αυξητική ορμόνη, για την αύξηση της απόδοσής τους. Πολλές όμως από τις ουσίες αυτές προκαλούν βραχυπρόθεσμα ή μακροπρόθεσμα καταστρεπτικές για την υγεία τους παρενέργειες, όπως αιφνίδιο καρδιακό θάνατο, έμφραγμα του μυοκαρδίου, καρκίνο του ήπατος, υπέρταση, ανικανότητα κ.α..

Δυστυχώς, στην εποχή μας η λαίλαπα της εμπορευματοποίησης των πάντων έπληξε και τον αθλητισμό. Με την επικουρία και την ανοχή της κοινωνίας, η επικράτηση της ομάδας, της χώρας ή του αθλητή έγινε πρωταρχικός στόχος με μεγάλες οικονομικές και ηθικές συνέπειες. Προς το σκοπό αυτό επιστρατεύθηκαν όλα τα σύγχρονα μέσα, που προσέφερε η επιστήμη και ιδιαίτερα η φαρμακοβιομηχανία.

Τις διαπιστώσεις αυτές επεσήμανε σε συνέντευξη τύπου ο καθηγητής της αθλητιατρικής στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, καρδιολόγος Αστέριος Δεληγιάννης με την ευκαιρία του 2ου Πανελληνίου Συνεδρίου «Ιατρική της άθλησης στον 21ο αιώνα», που διοργανώνεται από τον Τομέα Ιατρικής της ¶θλησης ΤΕΦΑΑ του ΑΠΘ και θα πραγματοποιηθεί στη Θεσσαλονίκη στο αμφιθέατρο του πανεπιστημίου Μακεδονίας από τις 9 έως τις 11 Μαΐου 2003.

Η πρόληψη, η ενημέρωση, ο περιοδικός έλεγχος, η ανίχνευση των απαγορευμένων ουσιών και οι προτάσεις για θέσπιση κατάλληλων μέτρων αντιμετώπισης από τους υπεύθυνους φορείς αποτελούν έναν από τους κύριους στόχους της αθλητιατρικής επιστήμης στην αυγή της νέας χιλιετίας, πρόσθεσε ο κ. Δεληγιάννης, πρόεδρος της οργανωτικής επιτροπής του συνεδρίου.

Υπάρχει όμως μεγάλη μερίδα αθλητών, που παίρνουν απαγορευμένες ουσίες χωρίς να το γνωρίζουν, γιατί αυτές περιέχονται σε πολλά συμπληρώματα διατροφής, χωρίς να αναγράφονται στην ετικέτα, όπως καταγγέλλει η καθηγήτρια στο πανεπιστήμιο της Κολωνίας M. K. Parr, ομιλήτρια στο συνέδριο.

Η Γερμανίδα επιστήμων τονίζει ότι σε δύο πρόσφατες μελέτες βρέθηκαν σε θρεπτικά συμπληρώματα διατροφής υψηλές δόσεις του αναβολικού στεροειδούς metandienone, χωρίς καμιά ένδειξη στην ετικέτα. Η ουσία αυτή, που διατίθεται μόνο με ιατρική συνταγή, έχει υψηλή τοξικότητα και συνδέεται με τον καρκίνο του ήπατος. Τα συμπληρώματα διατροφής, που βρέθηκαν να περιέχουν απαγορευμένες ουσίες ντοπαρίσματος στη Γερμανία, είχαν αγοραστεί από τις Κάτω Χώρες σε ποσοστό 25,8%, από την Αυστρία (22,7%), τη Βρετανία (18,8%) και τις Ηνωμένες Πολιτείες (18,8).

Στις ψυχοκοινωνικές επιπτώσεις μιας απάτης, όπως αποκαλεί το ντόπινγκ στον αθλητισμό, θα αναφερθεί στην εισήγησή του ο καθηγητής του πανεπιστημίου Μακεδονίας Γιώργος Πιπερόπουλος.

Όταν «τα κέρδη» είναι υπέρογκα και συνυπάρχει το έντονο ψυχοκίνητρο στην προσωπικότητα του ατόμου για κατάκτηση τίτλων ή για θεαματικές αποδόσεις και διαπιστώνεται ότι τα αναβολικά στεροειδή «βοηθούν» προς αυτήν την κατεύθυνση τότε, δυστυχώς, αμέτρητες χιλιάδες αθλητών και αθλητριών όπως και παικτών σε κάθε χώρα της γης αποκαλύπτεται ότι κάνουν χρήση ακόμη και κατάχρηση ουσιών. Και συχνά, την επιθυμία των μεμονωμένων ατόμων για καλύτερη επίδοση ή για την κατάκτηση κάποιου τίτλου την επικουρεί και η επιθυμία πολλών μάνατζερ τεχνικών και προπονητών, που έστω και αν δεν εγκρίνουν επίσημα τη χρήση αναβολικών, τουλάχιστον επιδεικνύουν συμπεριφορά στρουθοκαμήλου, εφόσον τα αποτελέσματα είναι ευνοϊκά, τονίζει ο κ. Πιπερόπουλος.

Στην παραπάνω ιστοσελίδα υπάρχουν πληροφορίες για το DOPING των αθλητών

Η χρήση αναβολικών ουσίων ίσως ευθύνεται για αλλοιώσεις του νευρικού συστήματος

Λονδίνο: Η χρήση αναβολικών oυσιών κατά τη διάρκεια της εφηβείας με στόχο την βελτίωση των αθλητικών επιδόσεων, ίσως προκαλεί μη αναστρέψιμες αλλοιώσεις του νευρικού συστήματος, σύμφωνα με έρευνα αμερικανών επιστημόνων, η οποία διεξήχθη στο Πανεπιστήμιο του Νορθίστερν.

Οι μελέτες έγιναν σε πειραματόζωα των οποίων το νευρικό σύστημα είναι ανάλογο με το ανθρώπινο. Στόχος τους ήταν να εντοπιστεί ο συσχετισμός μεταξύ της λήψης αναβολικών ουσιών και της έκκριση της χημικής ουσίας σεροτονίνης από τον εγκέφαλο, η έλλειψη της οποίας προκαλεί επιθετικότητα και κατάθλιψη.

Οι ερευνητές χώρισαν τα πειραματόζωα σε δυο ομάδες. Για ένα μήνα χορηγούσαν στην πρώτη ομάδα, υψηλές δόσεις αναβολικών, οι οποίες αντιστοιχούσαν με τη δόση που λαμβάνει κατά μέσο όρο ένας αθλητής σε διάστημα πέντε ετών, ενώ η δεύτερη ομάδα συνέχισε τις δραστηριότητες της χωρίς λήψη αναβολικών ουσιών.

Από τα αποτελέσματα της μελέτης προέκυψε ότι τα επίπεδα της σεροτονίνης μειώθηκαν στα πειραματόζωα της πρώτης ομάδας, τα οποία και ανέπτυξαν τάσεις επιθετικότητας, σε αντίθεση με εκείνα στα οποία δε χορηγήθηκαν αναβολικά.

«Το τμήμα του νευρικού συστήματος που σχετίζεται με τη σεροτονίνη αναπτύσσεται κατά τη διάρκεια της εφηβείας και η χρήση αναβολικών κατά τη διάρκεια αυτής της κρίσιμης περιόδου φαίνεται πως έχει άμεσες συνέπειες στο νευρικό σύστημα των νεαρών ατόμων, τα οποία εκδηλώνουν προβλήματα συμπεριφοράς», διευκρίνισε σε συνέντευξη που παραχώρησε στο ειδησεογραφικό πρακτορείο Reuters, o Δρ. Ρίτσαρντ Μέλονι, επικεφαλής της ερευνητικής ομάδας.

«Γνωρίζουμε πως τα στεροειδή επηρεάζουν την ανάπτυξη των νευρικών κυττάρων, εμποδίζοντας παράλληλα τη διαθεσιμότητα της σεροτονίνης στον εγκέφαλο. Η χρήση αναβολικών ουσιών κατά την περίοδο της εφηβείας προκαλεί σαφή προβλήματα στο νευρικό σύστημα των νέων ανθρώπων», πρόσθεσε ο Δρ. Μέλονι.

Όλο και περισσότεροι Αμερικανοί έφηβοι χρησιμοποιούν αναβολικά και στεροειδή Πενσιλβανία: Ο Τσαρλς Γεσάλις, καθηγητής της Πολιτικής Υγείας στο Pennsylvania State University, αποτρέπει τους εφήβους από τη χρήση στεροειδών και αναβολικών.

Ο ίδιος επισημαίνει μάλιστα ότι όλο και περισσότεροι Αμερικανοί έφηβοι έχουν την τάση να χρησιμοποιούν αναβολικά και στεροειδή, προκειμένου να αποκτήσουν πιο αθλητική εμφάνιση.

Αυτό συμβαίνει, επειδή εν μέρει έχουν επηρεαστεί από χολιγουντιανά πρότυπα όπως οι Αρνολντ Σβαρτζενέγκερ και Λίντα Χάμιλτον. Στην ενίσχυση αυτού του φαινομένου έχουν συμβάλει και τα νέα αθλητικά πρότυπα στο χώρο του πρωταθλητισμού. Συχνά, τα νέα παιδιά αγωνίζονται σε περισσότερα από ένα σπορ, συμμετέχοντας σε ομάδες που τους προετοιμάζουν για πρωταθλητισμό.

Ο καθηγητής υπογράμμισε ότι το 1990 πάνω από 500.000 μαθητές της τρίτης λυκείου χρησιμοποίησαν στεροειδή τουλάχιστον μία φορά σε διάστημα 6 έως 12 εβδομάδων.

Η χρόνια χρήση αναβολικών αλλά και στεροειδών έχει συσχετιστεί με ασθένειες στην καρδιά και το ήπαρ. Στις γυναίκες μάλιστα εμφανίζεται ανδρογενής τριχοφυΐα και φαλάκρα.

Θέμα σχετικό με το Dopping και τον αθλητισμός

Τα κυριότερα σωματικά προβλήματα που προκαλούν τα αναβολικά στους άνδρες είναι:

1)Μείωση του όγκου των όρχεων (μπορεί να είναι μόνιμη εάν υπάρχει παρατεταμένη χρήση των στεροειδών αναβολικών)
2)Μείωση του αριθμού των σπερματοζωαρίων
3)Σεξουαλική ανικανότητα
4)Πρόωρη φαλάκρα
5)Μεγέθυνση του προστάτη
6)Γυναικομαστία
7)Δυσκολίες ή πόνος κατά την ούρηση

Τα κυριότερα σωματικά προβλήματα που προκαλούν τα αναβολικά στις γυναίκες είναι:

1)Φύτρωμα μαλλιών στο πρόσωπο
2)Αλλαγές ή διακοπή των κύκλων της έμμηνου ρύσης (περίοδος)
3)Η φωνή γίνεται πιο βαθιά, όπως στους άνδρες (μπορεί να είναι μόνιμη εάν)υπάρχει παρατεταμένη χρήση των στεροειδών αναβολικών
4)Μεγέθυνση της κλειτορίδας (μπορεί να είναι μόνιμη εάν υπάρχει παρατεταμένη χρήση των στεροειδών αναβολικών)
5)Μείωση των μαστών

Τα κυριότερα σωματικά προβλήματα που προκαλούν τα αναβολικά στους άνδρες και στις γυναίκες είναι:

Ακμή στο πρόσωπο και στο σώμα, σοβαρής μορφής
Αδυνάτισμα των τενόντων των μυών με κίνδυνο ρήξης τους
Κιτρίνισμα (ίκτερος)
Τρεμούλιασμα
Πρήξιμο των αστραγάλων και των ποδιών
Μείωση στο αίμα της καλής χοληστερόλης HDL
Ψηλή πίεση

Πρέπει επίσης να σημειωθεί ότι, στα παιδιά και στους νέους ενήλικες, τα αναβολικά μπορούν να βλάψουν τις περιοχές στα άκρα των οστών που είναι υπεύθυνες για την ανάπτυξη τους, με αποτέλεσμα να καταστέλλουν την ανάπτυξη σε ύψος.

Οι επιδράσεις των αναβολικών στον ψυχικό κόσμο αυτών που τα παίρνουν είναι οι ακόλουθες:

Ευερεθιστικότητα
Ανεξέλεγκτα ξεσπάσματα οργής που μπορούν να οδηγήσουν σε βίαιες πράξεις
Σοβαρές αλλαγές στη διάθεση με αποτέλεσμα να προκαλείται κατάθλιψη όταν διακοπεί η λήψη των αναβολικών
Ψευδαισθήσεις
Εξασθένηση της ικανότητας κρίσης που προέρχεται από το γεγονός ότι υπάρχει υπερβολική αυτοπεποίθηση και το αίσθημα ότι κάποιος είναι αήττητος
Παρανοϊκή ζήλια
Οι μακροχρόνιες επιπλοκές που παρουσιάζονται στους χρήστες αναβολικών ουσιών είναι οι ακόλουθες:
Αυξημένα επίπεδα χοληστερόλης
Ψηλή πίεση
Ανωμαλίες στη λειτουργία της καρδίας, των νεφρών και του ήπατος με κίνδυνο πρόκλησης ασθενειών των οργάνων αυτών
Κίνδυνος μετάδοσης μολυσματικών ασθενειών (AIDS, ηπατίτιδα) λόγω της χρήσης κοινών βελονών για τη χορήγηση αναβολικών που δεν μπορούν να δοθούν από το στόμα αλλά μόνο δια μέσου ένεσης
Κίνδυνος δηλητηρίασης διότι προϊόντα που πωλούνται ανεξέλεγκτα, στη μαύρη αγορά, μπορούν να περιέχουν άλλες ουσίες που δυνατόν να είναι τοξικές

Βλέπουμε λοιπόν ότι η χορήγηση αναβολικών ουσιών εμπεριέχει πολλούς κίνδυνους. Δεν είναι τυχαία που η χρήση τους έχει απαγορευτεί.

Επιτρέπεται η χορήγηση τους μόνο για ορισμένες ασθένειες και αυτό κάτω από αυστηρό έλεγχο από εξειδικευμένους γιατρούς.

Η χρήση των αναβολικών από τους νέους: Κίνδυνοι και συμπτώματα 

Advertisements
Posted in Uncategorized | Σχολιάστε

Η ΑΘΛΗΣΗ ΕΡΓΑΛΕΙΟ ΖΩΗΣ

ΕΥΤΥΧΩΣ μέσα στο σκηνικό ασφυξίας όπου ζούμε καιρό τώρα, έρχονται κάποια παράθυρα οξυγόνωσης με τον άλφα ή βήτα τρόπο. Κάτι τέτοιο συμβαίνει με το βιβλίο «Ασκηση, ψυχική υγεία και ποιότητα ζωής» του καθηγητή του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας και αντιπρύτανη Ακαδημαϊκών Υποθέσεων και Προσωπικού Γιάννη Θεοδωράκη. Το έργο, το οποίο αναπτύσσεται σε 200 και πλέον σελίδες και σε 14 κεφάλαια, προχωρεί πολύ πέρα από τα όρια της αθλητικής και φυσικής αγωγής. Σε πλείστα επίπεδα διαφορετικής έννοιας και υφής, τα οποία όμως συγκλίνουν σε μια ζωτικής σημασίας συνισταμένη που λέγεται και ξαναλέγεται, ακόμη και ως άλλοθι, ποιότητα ζωής. Αν θέλαμε να χρησιμοποιήσουμε το όνομα ενός αγωνίσματος, θα γράφαμε άλμα τριπλούν. Προσπάθεια σε τρία στάδια διαδοχής το ένα του άλλου. Με την «άσκηση» κατακτούμε την ψυχική υγεία (αυτονόητη και η σωματική) και το τελικό τίναγμα πάνω στην άμμο οδηγεί σε σημάδι ποιότητας ζωής.
***
Ο ΑΝΑΓΝΩΣΤΗΣ σ΄ αυτήν έστω την περιδιάβαση σ΄ ένα απέραντο στάδιο πνευματικής προσπάθειας και συγγραφικής ευθύνης έχει να επιλέξει κεφάλαια και θέματα τα οποία ναι μεν έχουν τη δική τους ταυτότητα αλλά εντάσσονται σ΄ ένα αγωνιώδες πλαίσιο όπως είναι η κάποια, έστω, ποιότητα ζωής. Αυτή η σπονδυλωτή δομή του έργου μάς ξεναγεί σε πεδία γνώσης ποικίλης στόχευσης. Συνάφεια της άσκησης με την ψυχική υγεία, την καταπολέμηση του στρες, τη σωματική αυτοεκτίμηση, τη θωράκιση κατά της κατάθλιψης, τις λογής-λογής εξαρτήσεις, είτε είναι ναρκωτικά είτε αλκοολισμός κτλ. Και βέβαια, τη μεγάλη πληγή του επαγγελματοποιημένου αθλητισμού και του κερδοσκοπικού θεάματος, το ντόπινγκ, αλλά και ως το κάπνισμα. Η σύντομη αυτή αναφορά δίνει επαρκές μέτρο εκτίμησης για τη θεματική πολυμορφία της σκόπευσης προς πλείστες όσες πράξεις και ενέργειες.
***
Ο ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΟΣ παράγοντας είναι βασική ωστική δύναμη στην προσπάθεια για βελτίωση της ποιότητας ζωής. Θα αδικούσαμε έργο και συγγραφέα αν παραγνωρίζαμε και άλλους παράγοντες επιτυχίας. Αλλωστε είναι σαφέστατη η φροντίδα σ΄ όλη τη διαδρομή του βιβλίου να δοθούν όχι μόνο οδηγίες αλλά και κίνητρα για όσο το δυνατόν περισσότερη οξυγόνωση σε κάθε συγκεκριμένο χώρο δράσης. Η κλίμακα καλύπτει τα πάντα. Π.χ. υπάρχουν κατανοητά και εφαρμόσιμα προγράμματα άσκησης και υγείας, όπως και η μέριμνα για άτομα με προβλήματα σωματοψυχικά ώστε να τα ξεπεράσουν. Ενα ιδιαίτερου ενδιαφέροντος μέρος του βιβλίου αναφέρεται, με σαφήνεια, στο πώς η εξειδικευμένη άσκηση σε «κλινικούς πληθυσμούς» (διάφορες ασθένειες ή και μειονεξίες) βοηθά να βρουν ψυχοσωματική εξισορρόπηση. Ενδεικτικά να αναφερθεί ότι η βαρύτατη επίπτωση από τις συνεχώς και πιο πιεστικές συνθήκες της σύγχρονης ζωής και κοινωνικής λειτουργικότητας που εκφράζεται ως «κατάθλιψη» είναι αντιμετωπίσιμη. Το στρες είναι ένας άλλος «εχθρός» που κατά κόρον- και όχι αδικαιολόγητα- αναφέρεται. Λέξεις όπως το άγχος και το στρες είναι πολυμεταχειρισμένες πινακίδες (όχι σπάνια από κεκτημένη συνήθεια και εύκολο άλλοθι) τις οποίες μπορεί να ξηλώσει η άσκηση. Ταυτόχρονα δεν πρέπει να παραγνωρίζεται ότι η άσκηση μπορεί να ανεβάσει και τα επίπεδα του στρες.
***
ΕΠΙΜΕΤΡΟ όλων αυτών με τα οποία ασχολείται το τρίπτυχο «Ασκηση- Ψυχική υγεία- Ποιότητα ζωής» το ότι στο πέλαγος με τα πολλά μποφόρ της ψυχικής κόπωσης και της σωματικής καταπόνησης υπάρχουν τρόποι μιας αισιόδοξης προοπτικής. Αλλωστε το βιβλίο αφιερώνεται «σε όλους τους φίλους και φίλες που ανεξάρτητα από την ηλικία, τις ικανότητες, τα προσωπικά και επαγγελματικά προβλήματα και τις καθημερινές έγνοιες περπατούν, ασκούνται συστηματικά». Και είναι σημαντικό ότι κάθε θέμα που ενδιαφέρει τον αναγνώστη πλαισιώνεται με πρακτικές και οδηγίες εφαρμόσιμες και κατανοητές, αρκεί να υπάρχει πρόθεση και αγωνιστική προσπάθεια.

Posted in Uncategorized | Σχολιάστε

ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΣ

Ο αθλητισμός είναι η συστηματική σωματική καλλιέργεια και δράση με συγκεκριμένο τρόπο, ειδική μεθοδολογία και παιδαγωγική με σκοπό την ύψιστη σωματική απόδοση, ως επίδοση σε αθλητικούς αγώνες, στο αθλητικό και κοινωνικό γίγνεσθαι. Παράλληλα ο αθλητισμός είναι ένας κοινωνικός θεσμός ο οποίος αντικατοπτρίζει τη δεδομένη κοινωνία και τον πολιτισμό της. Για παράδειγμα στην αρχαία Ελλάδα, ο αθλητισμός στην Αθήνα θεωρούταν κοινωνικό και πολιτισμικό αγαθό και είχε παιδαγωγικό χαρακτήρα, ενώ αντίθετα στην Σπάρτη ο αθλητισμός χρησιμοποιούταν για την στρατιωτική εκπαίδευση.Ωστόσο σημαντική είναι η στρωματική διάσταση του Αθλητισμού στο πέρασμα του χρόνου. Η γενική τάση ήταν ιδίως τον 18ο και 19ο αιώνα τα κατώτερα κοινωνικά στρώματα να ασχολούνται με τα «λαϊκά παιχνίδια» όπως το ποδόσφαιρο, ενώ τα ανώτερα κοινωνικά στρώματα με τα «ευγενή αθλήματα» όπως είναι η ιππασία, η ξιφασκία.Αρχείο:Hermes Logios Altemps 33.jpg thumb Ερμής (μυθολογία), προστάτης του αθλητισμού.

Ερμής (μυθολογία), προστάτης του αθλητισμού.

« Ο πόθος του Πιερ ντε Κουμπερτέν ήταν να εντάξει τον Αθλητισμό σε μια σφαιρική, παιδαγωγική και ανθρωπιστική προοπτική. Ο Αθλητισμός δεν ήταν, κατά την άποψη του, αυτοσκοπός, αλλά ένα μέσο στην υπηρεσία του πολίτη».

Ωστόσο στο σημείο αυτό πρέπει να διαχωριστεί η έννοια της άθλησης από την έννοια της άσκησης . Η άσκηση γίνεται άθληση όταν αποκτάει ανταγωνιστικό χαρακτήρα, για παράδειγμα ένας που τρέχει στο δρόμο κάνει άσκηση, ωστόσο εάν έχει κάποιον αντίπαλο ώστε για το ποιος θα τερματίσει 1ος ή ακόμα και αν ανταγωνίζεται τον ίδιο του τον εαυτό ,με το χρονόμετρο κάνει άθληση. Επίσης πρέπει να προστεθεί και η έννοια της κίνηση|κίνησης, η κινητική δράση.

Ο αθλητισμός μπορεί να πάρει 5 μορφές είτε ως ερασιτεχνικός, είτε ως επαγγελματικός, είτε ως μαζικός αθλητισμός, είτε ως φυσικές δραστηριότητες, είτε με την μορφή των παιχνιδιών.

Υπάρχουν 3 θεωρίες σχετικά με τη γένεση του αθλητισμού:

1.Όλες οι αθλητικές ασκήσεις έχουν λατρευτικές ρίζες (Carl Diem)

2.Οι σωματικές ασκήσεις είναι φυσική συνέπεια των διαδικασιών της εργασίας και της παραγωγής (Μαρξιστική άποψη, Wolfgang, Eichel, Gerhard Lukas)

3.Η άσκηση είναι μια εκδήλωση ενστικτωδών κινήσεων ή παρορμήσεων ( Ηθολογία, Konrad Lorenz, David Sanson, Friedrich Eppensteiner)

Ιστορική Αναδρομή

Ο «Αθλητισμός» ως έννοια διαμορφώθηκε στους μετά-ομηρικούς χρόνους, καθώς η λέξη αυτή δεν συναντάται ούτε στην Οδύσσεια ούτε στην Ιλιάδα. Πιθανότατα, η έννοια διαμορφώθηκε με την καθιέρωση των ιερών αγώνων (Ολυμπιακοί αγώνες στην αρχαιότητα Ολύμπια, Πύθι, Νέμεα, Ίσθμια κατά τον 8ο αι. π.Χ. [3] Ο αθλητισμός υπό αυτήν την μορφή είναι καθαρά αγωνιστικός κάτι βέβαια που αλλάζει με την πάροδο του χρόνου και την κατάργηση των Ολυμπιακών Αγώνων το 392/93 μ.Χ. Ο αθλητισμός θα επανεμφανιστεί αργότερα στις αρχές του 19ου αι. στη Μεγάλη Βρετανία ως Sport. Εντούτοις, η λέξη sport είναι γαλλική και χρονολογείται από την εποχή του Μεσαίωνα. Ήταν ταυτόσημη με το παιχνίδι και τη διασκέδαση.

Οι Αρχαία Αίγυπτος Αιγύπτιοι καθιέρωσαν πρώτοι τους αγώνες δρόμου, βάδην και την πάλη, περίπου 3.000 χρόνια π.Χ. Η Ελλάδα όμως στάθηκε η αληθινή κοιτίδα του αθλητισμού, γιατί εκεί ο αθλητισμός πήρε τη μορφή του ελεύθερου ανταγωνισμού και της ευγενικής άμιλλας. Στην Αρχαιότητα, ιεροί αγώνες θεωρούνταν μόνο οι στεφανίτες, οι αγώνες δηλαδή που είχαν ως έπαθλο τον κότινο. Χαρακτηριστική είναι η φράση του γιου του Πέρση πολέμαρχου Αρτάβανου, Τριταντέχμη:»Παπαί, Μαρδόνιε, κοίους επ’ άνδρας ήγαγες μαχησομένους ημέας, οι ου περί χρημάτων τον αγώνα ποιούνται, αλλά περί αρετής», όταν λίγο μετά τη νίκη τους στα χρόνια των Περσικών Πολέμων, οι Έλληνες τελούσαν την 7η Ολυμπιάδα.

Οι πρώτοι Ολυμπιακοί Αγώνες έγιναν το 776 π.Χ., για να κατευνάσουν οι Έλληνες την οργή των θεών και να τους ευχαριστήσουν για τις ευεργεσίες τους. Για τη λαϊκή αντίληψη, με τους αγώνες αυτούς θα κέρδιζαν την εύνοια των θεών. Οι Ολυμπιακοί Αγώνες ετελούντο κάθε τέσσερα χρόνια στον ιερό χώρο της Ολυμπία Ολυμπίας. Ο αθλητής που κέρδιζε στους Ολυμπιακούς Αγώνες το στεφάνι της αγριελιάς, ξαναγύριζε θριαμβευτής στην πατρίδα του, και οι συμπατριώτες του γκρέμιζαν σ’ ένα σημείο τα τείχη της πόλης, για να περάσει από κει ο νικητής -ενέργεια καθαρά συμβολική, που σήμαινε πως η πόλη που αναδείκνυε Ολυμπιονίκες δεν είχε ανάγκη από τείχη για να προασπίσει την ασφάλειά της.

Από τον 4ο αιώνα π.Χ., και κατά την περίοδο της Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, οι αθλητικοί αγώνες εκφυλίστηκαν και μεταβλήθηκαν σε αιματηρούς αγώνες του Ρωμαϊκού Ιπποδρόμου. Οι αγώνες αυτοί ήταν αιματηρές συγκρούσεις μονομάχων, που τους έφερναν αντιμέτωπους μέσα σε τεράστια στάδια.

Ακολουθεί μία εποχή, μετά τον 8ο αι. μ.Χ., όπου ο αθλητισμός ήταν μόνο για τους ευγενείς. Το πιο σημαντικό άθλημα ήταν οι έφιπποι ιπποτικοί αγώνες μέχρι θανάτου. Οι αντίπαλοι, χωρισμένοι σε δύο ομάδες, ρίχνονταν καταπάνω ο ένας στον άλλον, χωρίς να τηρούν κανένα αγωνιστικό νόμο ή κανόνα.

Στο 12ο αι. μ.Χ., οι άνθρωποι άρχισαν να αγωνίζονται μεταξύ τους με πιο ειρηνικό τρόπο. Πετούσαν μεγάλες σφαίρες, όπως ρίχνουν σήμερα βάρη. Οι σφαίρες που πετούσαν ήταν από στουπί, τυλιγμένες με δέρμα προβάτου, και τις έριχναν καταπάνω στον τοίχο. Στην αρχή τις πετούσαν με γυμνό χέρι, σιγά-σιγά όμως η σφαίρα αυτή άλλαξε μορφή. Από τον 16ο αι., όταν πρωτοεμφανίστηκαν οι ρακέτες, οι πρωτόγονες εκείνες σφαίρες αποτέλεσαν τις σύγχρονες μπάλες του Αντισφαίριση τέννις.

Με την παγκοσμιοποίηση ο αθλητισμός πήρε διαστάσεις οικονομικές, πολιτικές και πολιτιστικές. Δημιουργήθηκαν οι κανόνες και κανονισμοί των αθλημάτων, οι λίγκες, καθώς και οι εξειδικεύσεις στον τομέα του αθλητισμού. Τα ΜΜΕ είναι σαφώς ο μοχλός για την παγκοσμιοποίηση του αθλητισμού, ενός προϊόντος μοναδικού καθώς μπορεί να ενώσει τους ανθρώπους ανεξαρτήτως διακρίσεων. Με την παγκοσμιοποίηση αυξάνεται ο αριθμός των αθλητών και των αθλουμένων, δημιουργούνται νέοι κυβερνητικοί και μη οργανισμοί, ενώ βελτιώνονται και οι αθλητικοί αγώνες. Ως οργανισμοί είναι τα Σωματεία, οι Αθλητικές Ανώνυμες Εταιρείες, οι Ομοσπονδίες, τα Τμήματα Αμειβομένων Αθλητών, η Εθνική Ολυμπιακή Επιτροπή, η Γενική Γραμματεία Αθλητισμού, καθώς και Σύνδεσμοι προπονητών, διαιτητών και κριτών.

Posted in Uncategorized | Σχολιάστε

Η ΑΞΙΑ ΤΟΥ ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΥ

«Νους υγιής εν σώματι υγιεί». Πόσες φορές, αλήθεια, έχει διατυπωθεί αυτή η σοφή ρήση

των αρχαίων Ελλήνων; Όπως πάντα όμως διακρινόμαστε για τον πλούσιο λόγο και τις φτωχές πράξεις. Σε μια εποχή όπου η καθημερινότητα των παιδιών εξελίσσεται σε έναν εφιάλτη στα πλαίσια του σύγχρονου ανταγωνιστικού τρόπου ζωής, με αδιάκοπα τρεχάματα – σχολείο, σπίτι, φροντιστήριο, σε μια εποχή όπου η παιδική και η νεανική παχυσαρκία παίρνει διαστάσεις επιδημίας, ως αποτέλεσμα κατά κύριο λόγο της καθιστικής ζωής, κυρίως, όμως, σε μια εποχή όπου οι τάσεις παραβατικότητας και αντικοινωνικής συμπεριφοράς είναι ένα γεγονός αδιαμφισβήτητο, η απάντηση θα έπρεπε να είναι η στροφή στον αθλητισμό.

Και πάλι, όμως, το θέμα αντιμετωπίζεται ως μια θεωρητική διαπίστωση, η οποία προσκρούει στις ώρες που θα πάρουν ή όχι οι γυμναστές και ποιων τα συμφέροντα θα πληγούν, στην πεισματική άρνηση των δασκάλων να επιτρέψουν το διορισμό

γυμναστών στα Δημοτικά και κυρίως στην ανυπαρξία βούλησης εκ μέρους των αρμοδίων για τη δημιουργία εκείνων των προϋποθέσεων, που θα προσφέρουν πρώτιστα καλύτερη ποιότητα ζωής στα παιδιά. Και οι βάσεις μπορούν να μπουν μόνο από την πολύ μικρή ηλικία. Όλοι παραδέχονται ότι ο αθλητισμός κάνει πολύ καλό στην υγεία, αλλά και ότι η ενασχόληση των παιδιών με τον αθλητισμό κατά τον ελεύθερό τους χρόνο, μακριά από συνήθειες που μπορεί να είναι επιβλαβείς, έχει σίγουρα ευεργετικά αποτελέσματα.

Τα σωματικά και συναισθηματικά οφέλη

Τα σωματικά οφέλη που έχουν να αποκομίσουν τα παιδιά από τη γυμναστική είναι αμέτρητα: Μυϊκή δύναμη, σωστή ανάπτυξη οστών, βελτίωση καρδιαγγειακού συστήματος, μείωση κινδύνων ασθενειών, ανάπτυξη φυσικών σωματικών ικανοτήτων, όπως είναι η αντοχή, η δύναμη, η ταχύτητα, η ευκινησία, πρόληψη και καταπολέμηση της παχυσαρκίας.

Πολλά και σημαντικά είναι και τα συναισθηματικά οφέλη της άσκησης και οι θετικές επιδράσεις στο χαρακτήρα των παιδιών:

*Μείωση στρες και ανάπτυξη θετικής στάσης απέναντι στη ζωή.
*Βελτίωση αυτοπειθαρχίας και υπευθυνότητας.
*Ανάπτυξη αυτοεκτίμησης και αυτοπεποίθησης.
*Ανάπτυξη ικανότητας καθορισμού στόχων και αντιμετώπισης της ήττας.
*Καλλιέργεια του ομαδικού πνεύματος, του σεβασμού προς τον άλλο.
*Ανάπτυξη ηγετικών δεξιοτήτων.
*Ψυχαγωγία.

Το πρότυπο της καθιστικής ζωής

Τα παιδιά ακολουθούν στη μεγάλη πλειοψηφία τους ένα βαρυφορτωμένο σχολικό και εξωσχολικό πρόγραμμα και έχουν να αντιμετωπίσουν πολύ μεγάλες απαιτήσεις από τα μαθήματα αλλά και την οικογένειά τους. Οι γονείς, έχοντας την αγωνία να εφοδιάσουν τα παιδιά με όσο το δυνατόν περισσότερα ακαδημαϊκά προσόντα, κάνουν καμιά φορά το λάθος να τα αποτρέπουν από τον αθλητισμό. Παράλληλα, μεγάλο μέρος από τον ελεύθερο χρόνο τους τα παιδιά τον κατασπαταλούν μπροστά στην τηλεόραση, στον ηλεκτρονικό υπολογιστή ή στα διάφορα ηλεκτρονικά παιχνίδια. Υιοθετούν έτσι το πρότυπο της καθιστικής ζωής, γεγονός που δεν συνάδει με την ηλικία τους και ταυτόχρονα υποβαθμίζουν τη φυσική κατάσταση και την υγεία τους. Η διατροφή τους απέχει πάρα πολύ από την υγιεινή, με τα λιπαρά και τα συντηρητικά να κυριαρχούν και να υποθηκεύουν την υγεία τους ως μελλοντικών ενηλίκων. Τα δεδομένα αυτά καθιστούν επιτακτική την ανάγκη τα παιδιά να αρχίσουν να γυμνάζονται και να αθλούνται από τη νηπιακή ηλικία. Εδώ είναι που αναδεικνύεται ο σημαντικός ρόλος της προδημοτικής και δημοτικής εκπαίδευσης. Εκεί όπου μπαίνουν οι βάσεις και καλλιεργούνται οι συνήθειες. Η πρωτοβουλία αυτή δεν μπορεί να αναμένεται από τους γονείς, οι οποίοι για οποιονδήποτε λόγο δεν οδηγούν τα παιδιά στον αθλητισμό.

Η ευθύνη του υπουργείου

Η ευθύνη βαραίνει το Υπουργείο Παιδείας ως το άμεσα υπεύθυνο για τις κατευθύνσεις που ακολουθούν οι νέοι. Το υπουργείο οφείλει να δημιουργήσει τις πιο κατάλληλες προϋποθέσεις ώστε τα παιδιά να αποκτήσουν υγιεινές και χρήσιμες συνήθειες όπως είναι ο αθλητισμός. Οφείλει να εντάξει ουσιαστικά τη γυμναστική στα σχολεία ως απαραίτητη καθημερινή δραστηριότητα. Σε όλες τις βαθμίδες. Σε καμία περίπτωση δεν είναι κατανοητή η αντίδραση των δασκάλων. Θα αναμέναμε να απαιτήσουν οι ίδιοι την παρουσία γυμναστών στα δημοτικά και όχι να περιορίζονται σε μια συνδικαλιστική προσέγγιση, η οποία κρύβεται πίσω από τη θεωρία του πολυδύναμου και παντογνώστη δάσκαλου.

Το Αθλητικό Σχολείο

Η ΑΞΙΑ του αθλητισμού πρέπει να ενδυναμωθεί γιατί το οφείλουμε στην υγεία των παιδιών μας. Και αυτό μπορεί να γίνει από τους γυμναστές και με την επέκταση του μαθήματος της γυμναστικής σε όλες τις βαθμίδες της εκπαίδευσης. Επιπρόσθετα, θα πρέπει να αλλάξει η φιλοσοφία και όσον αφορά στη Μέση Εκπαίδευση. Τόσο ο θεσμός του Αθλητικού Σχολείου πρέπει να ενισχυθεί όσο και το ωρολόγιο πρόγραμμα των υπόλοιπων σχολείων -γυμνασίων και λυκείων- πρέπει να περιλαμβάνει την καθημερινή άσκηση. Το Αθλητικό Σχολείο πρέπει να αποκτήσει τις πιο σύγχρονες εγκαταστάσεις ώστε να είναι σε θέση να προχωρήσει ένα βήμα παραπέρα και είναι καιρός να επεκταθεί στο γυμνασιακό κύκλο. Η απόφαση να ξεκινήσει ο θεσμός του Αθλητικού Σχολείου από το λύκειο και όχι το γυμνάσιο, ήταν μια ακατανόητη στρέβλωση.

Παράλληλα και τα υπόλοιπα σχολεία θα πρέπει να ενισχυθούν με κατάλληλες αθλητικές εγκαταστάσεις, με σύγχρονες αθλητικές υποδομές, τις οποίες να έχουν τη δυνατότητα οι νέοι να χρησιμοποιούν οργανωμένα καθ’ όλην τη διάρκεια της μέρας. Και επιτέλους δεν γίνεται όλα να κρίνονται από το οικονομικό κόστος, από τη μια, και τις ώρες που θα δοθούν ή όχι στο μάθημα της γυμναστικής από την άλλη. Επιβάλλεται να δούμε την υγεία των νέων πρώτιστα, αλλά και το χαρακτήρα που τους βοηθούμε να οικοδομήσουν. Και δεν πρέπει να ξεχνούμε ότι ένας αθλητής παραμένει αθλητής και εκτός του αγωνιστικού χώρου. Αυτό τον καθιστά καλύτερο άνθρωπο με σφαιρική μόρφωση και παιδεία, καλύτερο μαθητή, καλύτερο εργαζόμενο, σωστό φίλαθλο, έναν άνθρωπο που σέβεται τους γύρω του και πάνω απ’ όλα τον εαυτό του. Η παραβατική συμπεριφορά των νέων, περισσότεροι εκ των οποίων είναι «φίλαθλοι», μπορεί να θεωρηθεί ότι οφείλεται σε μεγάλο βαθμό στην έλλειψη παιδείας. Έτσι λοιπόν όλοι αυτοί που κόπτονται για την αναβάθμιση του αθλητισμού και την εξάλειψη της βίας στα γήπεδα, θα πρέπει να εξετάσουν το κοινωνικο-πολιτιστικό υπόβαθρο και τη νοοτροπία του κάθε φιλάθλου και να αντιληφθούν ότι αυτά διορθώνονται σε μεγάλο βαθμό από το σύστημα εκπαίδευσης.

Μια σημαντική ασπίδα προστασίας…

ΤΟ ΣΥΣΤΗΜΑ της παιδείας μας πρέπει να προσανατολιστεί προς την καλλιέργεια αρχών και αξιών όπως ο σεβασμός, η αυτοπειθαρχία και γενικότερα η ορθή συμπεριφορά, οι οποίες γίνονται κτήμα του ατόμου από μικρή ηλικία και είναι απαραίτητες για την ειρηνική συνύπαρξη χιλιάδων ατόμων σε ένα γήπεδο, αλλά και στην κοινωνία ευρύτερα, είτε είναι το σχολικό περιβάλλον είτε αργότερα ο χώρος εργασίας. Συνεπώς, η βαρύτητα πρέπει να δοθεί στα μέτρα πρόληψης και όχι στα μέτρα καταστολής, που κι αυτά, όταν λαμβάνονται, συνήθως αποδεικνύονται αναποτελεσματικά. Πολλά κοινωνικά προβλήματα όπως η βία, οποιασδήποτε μορφής, μπορούν να διορθωθούν αν δοθούν οι εναλλακτικές επιλογές.

Η συμμετοχή των νέων σε αθλήματα, η τακτική προπόνηση, οι κανόνες της ομάδας μέσα στην οποία μαθαίνουν να λειτουργούν, αποτελούν μια σημαντική ασπίδα προστασίας εναντίον της μάστιγας των ναρκωτικών, του καπνίσματος και άλλων κακών συνηθειών που επίσης απειλούν τους νέους και που μπορούν να επικρατήσουν σε όσους είναι αδιάφοροι για τον αθλητισμό. Πρέπει να πεισθούν οι νέοι ότι οποιαδήποτε αθλητική ενασχόληση είναι μια ψυχαγωγία που μόνο καλά μπορεί να τους αποφέρει. Ως κατακλείδα, ας έχουμε υπόψη μας ότι ο αθλητισμός είναι η συστηματική σωματική καλλιέργεια του ανθρώπου με συγκεκριμένο τρόπο, ειδική μεθοδολογία και παιδαγωγική με σκοπό την ύψιστη σωματική απόδοση. Κυρίως, όμως, ο αθλητισμός αντικατοπτρίζει τη δεδομένη κοινωνία και τον πολιτισμό της.

Posted in Uncategorized | Σχολιάστε

Γεια σου κόσμε

Αυτό το Blog φτιάχτηκε στα πλαίσια της εργασίας στο μάθημα της πληροφορικής

Posted in Uncategorized | Σχολιάστε